της Sat Purkh Kaur Khalsa

Στη ζωή μου ερωτεύτηκα περισσότερες φορές απ' όσες μου αρέσει να παραδέχομαι. Αλλά ποτέ δεν ήμουν ικανή να διαχειριστώ την «πτώση» που ο Yogi Bhajan περιγράφει: “Αν πέσεις στα δίχτυα του έρωτα, συνέχισε να πέφτεις!” Όλες οι σπουδαίες μου αγάπες τελείωσαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όμορφοι άνδρες που τους έδωσα την καρδιά μου για να μου επιστραφεί λίγο … μωλωπισμένη και κάποιες φορές ραγισμένη.

Όταν ανακάλυψα την Kundalini Yoga ήμουν ακόμα αρκετά νέα για να λαχταράω «τον Ένα».  Έδωσα πολύ ενέργεια και χρόνο σε σχέσεις που δεν οδηγούσαν πουθενά. Καθώς μεγάλωσα και η πρακτική μου ωρίμασε, αντιλήφθηκα ότι δεν είχα καλλιεργήσει καθόλου την ικανότητα  να αγαπάω, πόσο μάλλον  με την αέναη αγάπη…. Ήμουν γαντζωμένη   στις ιδέες μου σχετικά με το πώς μία σχέση θα έπρεπε να μοιάζει, πώς θα ήθελα να αισθάνομαι, πώς θα ήθελα να είναι. Σκεφτόμουν ακόμα μόνο εμένα – όχι το άλλο άτομο! Δεν ήξερα πραγματικά πώς να αγαπάω. Ήξερα μόνο πώς να  πέφτω.

Έτσι ξεκίνησα, στα σοβαρά, να μαθαίνω τι σημαίνει να αγαπάς αληθινά. Μίλησα με ανθρώπους που είχαν μακροχρόνιες σχέσεις. Έκανα ερωτήσεις. Παρατήρησα. Μελέτησα. Άρχισα, επίσης, να δουλεύω με τον εαυτό μου και τα μπλοκαρίσματα μέσα μου, που δεν με άφηναν να με αγαπήσω και να δώσω αγάπη. Με την πάροδο του χρόνου, συνειδητοποίησα ότι αυτό που λαχταρούσα πάντα, αυτή η σύνδεση που απεγνωσμένα επιθυμούσα  τόσα χρόνια, δεν βρισκόταν εκεί έξω. Ήταν εδώ, μέσα μου.  “Ο Ένας” που έψαχνα ήταν μέσα μου από πάντα. Θα μπορούσα να εγκαταλείψω την αναζήτηση, γιατί το Θείο Φως της Αγάπης  με κουβάλησε, με όλες τις ραγισμένες μου καρδιές, όλες τις άστοχες επιθυμίες μου και όλες τις μοναχικές ημέρες μου, και  με παρέδωσε εδώ, στον εαυτό μου, όπου μαθαίνω να αγαπάω όλο και πιο βαθιά τη ζωή και το Θείο που δουλεύει μέσα από μένα.     

Μόλις άρχισα να ευθυγραμμίζω την επιθυμία μου - να αγαπήσω και  να αγαπηθώ- με την Άπειρη Αγάπη, ό,τι με κρατούσε γραπωμένη… έφυγε.  Ξεκίνησα να χαλαρώνω βαθιά μέσα στην ύπαρξή μου, στη ζωή μου και στη χαρά μου.

Η τροφή άρχισε να έχει καλλίτερη γεύση, η μουσική με μετέφερε μακριά, σε μέρη  που είχαν για καιρό ξεχαστεί, αγαπημένες φιλίες αναπτύχθηκαν, η ζωή γέμισε γλυκύτητα.  Άρχισα να ερωτεύομαι τον εαυτό μου – και πιστεύω ότι εκείνη την εποχή ίσως είχα κολλήσει και λιγάκι. Ίσως είχα βρει την "αέναη πτώση", μετά απ' όλα όσα πέρασα, μέσα μου. Γιατί, τελικά, δεν έχει αληθινά σημασία ποιόν αγαπάς, αλλά πόσο αγαπάς. Ο Yogi Bhajan μας έδωσε μία κρίγια για να βοηθήσουμε να αναπτυχθεί η ικανότητά μας να αγαπάμε (Κρίγια για το Πόσο Αγαπάς).

Το παρακάτω απόσπασμα που μου δόθηκε από τον μέντορα μου πολλά χρόνια πριν και με στήριξε στα καλά αλλά και στα δύσκολα, αντικατοπτρίζει αυτά που ο Yogiji μας δίδαξε.

Απλά να είσαι εσύ.

“Δεν χρειάζεται να αγαπηθείς – όχι σε βάρος του εαυτού σου.  
Η μοναδική σχέση που είναι το κέντρο στη ζωή είναι η σχέση με τον Εαυτό σου. Είναι ευχάριστο να βρεις κάποιον που σου αρέσει, αλλά ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ είναι να σου αρέσει ο εαυτός σου. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσεις ότι κάποιος είναι καλός και αξιοπρεπής, αλλά είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ να βλέπεις τον εαυτό σου με τον ίδιο τρόπο. Είναι μία απόλαυση να  ανακαλύπτεις ανθρώπους που είναι άξιοι σεβασμού, θαυμασμού και αγάπης, αλλά είναι ΖΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ να πιστεύουμε ότι ο εαυτός μας είναι άξιος σεβασμού, θαυμασμού και αγάπης. Από όλους τους ανθρώπους που γνώρισες στη ζωή σου, είσαι ο μόνος  που δεν θα χάσεις ή δεν θα φύγει. Στην ερώτηση της ζωής σου είσαι η απάντηση και στο πρόβλημα της ζωής σου είσαι η λύση.” –Jo Coudert

Μετάφραση: Basantpal K. 
Επιμέλεια: Seva Simran K