
Η ευλυγισία δεν αφορά μόνο στους μυς και στις αρθρώσεις. Αφορά και στον τρόπο με τον οποίο ανταποκρινόμαστε στις αλλαγές, στην πίεση και στις καθημερινές προκλήσεις.
Όταν ακούμε τη λέξη ευλυγισία, συνήθως σκεφτόμαστε το σώμα: τους μυς που τεντώνονται, τις αρθρώσεις που κινούνται και την ικανότητά μας να εκτελούμε τις κινήσεις με μεγαλύτερη άνεση.
Υπάρχει όμως και μια άλλη μορφή ευλυγισίας: η ψυχολογική ευλυγισία.
Είναι η ικανότητά μας να προσαρμοζόμαστε στις συνθήκες που αλλάζουν, να μην εγκλωβιζόμαστε σε επαναλαμβανόμενες σκέψεις και αντιδράσεις και να μπορούμε να επιστρέφουμε στην ισορροπία μετά από μια περίοδο έντασης.
Όπως ένα σώμα που παραμένει για μεγάλο διάστημα ακίνητο μπορεί να χάσει μέρος της κινητικότητάς του, έτσι και ο νους μπορεί να εγκλωβιστεί σε άκαμπτα μοτίβα.
Η συνεχής πίεση, η προσκόλληση σε συγκεκριμένες σκέψεις, η δυσκολία να αποδεχτούμε μια αλλαγή ή η ανάγκη να ελέγχουμε τα πάντα μπορούν να μας κρατούν σε μια κατάσταση εσωτερικής έντασης.
Η ευλυγισία δεν σημαίνει ότι δεν βιώνουμε άγχος, δυσκολίες ή αρνητικά συναισθήματα. Σημαίνει ότι μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε, να προσαρμοζόμαστε και να μην παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε αυτά.
Το stretching δεν είναι απλώς μια προσπάθεια να φτάσουμε λίγο πιο μακριά ή να αποκτήσουμε μεγαλύτερο εύρος κίνησης.
Είναι επίσης μια ευκαιρία να παρατηρήσουμε το σώμα μας, να αναγνωρίσουμε τα όριά του και να εξασκηθούμε στην ήπια προσέγγιση αντί της πίεσης.
Με την προσεκτική διάταση, την αναπνοή και την εναλλαγή κίνησης και χαλάρωσης, μαθαίνουμε να ακούμε καλύτερα τα σήματα του σώματος.
Αυτή η εμπειρία μπορεί να μας βοηθήσει να καλλιεργήσουμε και μια πιο ευέλικτη στάση απέναντι στον εαυτό μας και στις καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε.
Στην Kundalini Yoga συναντάμε πολλές ασκήσεις που περιλαμβάνουν διατάσεις, κάμψεις και ελεγχόμενη κινητοποίηση της σπονδυλικής στήλης και των άκρων.
Οι κινήσεις αυτές, σε συνδυασμό με την αναπνοή, μας προσκαλούν να παρατηρήσουμε πού υπάρχει ένταση, πού υπάρχει περιορισμός και πώς μπορούμε να κινηθούμε με μεγαλύτερη άνεση.
Μερικές απλές πρακτικές είναι:
Κάμψεις της σπονδυλικής στήλης: Ήπια κίνηση μπρος και πίσω, που κινητοποιεί τη σπονδυλική στήλη.
Πλάγιες διατάσεις κορμού: Τεντώνουμε εναλλάξ τις δύο πλευρές του σώματος, επιμηκύνοντας τον κορμό.
Κάμψεις και επιμηκύνσεις: Με ήπια έκταση και κάμψη, δίνουμε προσοχή στους μυς των ποδιών και στο πίσω μέρος του σώματος.
Διάταση χεριών και ώμων: Ανοίγουμε το στήθος και κινητοποιούμε την περιοχή των ώμων, χωρίς να πιέζουμε τις αρθρώσεις.
Δεν χρειάζεται να πιέσουμε το σώμα για να φτάσουμε σε μια μεγαλύτερη διάταση. Σημασία έχει η σταδιακή κίνηση, η αναπνοή και ο σεβασμός στα προσωπικά μας όρια.
Η πραγματική ευλυγισία δεν είναι η απουσία αντίστασης. Είναι η δυνατότητα να αναγνωρίζουμε την αντίσταση και να βρίσκουμε έναν διαφορετικό τρόπο να κινηθούμε.
Όπως το σώμα χρειάζεται εναλλαγή κίνησης και ξεκούρασης, έτσι και ο νους χρειάζεται στιγμές έντασης αλλά και αποφόρτισης.
Ίσως, λοιπόν, κάθε φορά που τεντώνουμε το σώμα μας, να έχουμε την ευκαιρία να θυμηθούμε κάτι ακόμη:
Δεν χρειάζεται να μένουμε άκαμπτοι απέναντι σε όσα αλλάζουν. Μπορούμε να μαθαίνουμε να κινούμαστε με μεγαλύτερη άνεση, μέσα και έξω από το σώμα μας.
Κίνησε τα χέρια σου και απελευθέρωσε την ένταση...